Eski ahbaplıklar:(

Bahar geldi...Bahar temizliği zamanı:) Ben temizlik için baharı bekleyenlerden değilim. Ama şöyle dört-beş yılda bir derin temizlik yapmak zaruri hale gelmeye başladı hayatımda. Derin temizlik...Hayatından,kafandan,etrafından çıkarılması artık vacip olmuş; bir zamanlar yakının olduğunu sandığın tanıdıklar. Bir musibet, bin nasihatten evladır diye boşuna söylenmemiş.Uzun yıllar var bu uygulamayı alışkanlığımdan kaldırmaya çalışalı...ama virüslü bellek gibi hafızam... ben silmeye çalıştıkça, dönüp geri geliyor hatırlamak istemediklerim ve üstüne gözümün yeni gördükleri, kulağımın yeni duydukları eklendikçe artık limit aşıyor olmalı ki; alıyorum elime cep telefonumu önce numaraları siliyorum telefonumun hafızasından, sonrada isimler ve siluetler siliniyor yavaş yavaş kendi hafızamdan. Darılmak yok, gücenmek yok, sitem etmek yok, beynini kemiren 'nedenler,niçinler' yok. Herkes hak ettiği şekilde muamele görür.Ben dahil! Demek hak ettiğimi karşılık olarak yaşıyorum. Sorun yok. Alan razı (belki bilmeden) ben razı!