MESAİDEYİM
Mesaideyim
Masama yaslanmış
Bu günün dünden farkı
olmadığını görmeden
Yarının ne
getireceğini bilmeden
Kitlenmiş gözlerim her
hangi bir noktaya
Ve ağlamakla gülmek
arası geçen zamana
Aldırmadan
Unutmadan, unutmuş
gibi yaparak
Hatırlamadan,
hatırlamış gibi bakarak
Aslında huzurun
Derin yalnızlıklar
koynunda uyuduğunu bilerek
Her adımda beklide hiç
gelişemeden
Büyüdüğünü ve öldüğünü
bilmek mi
Yaşam denen gerçek?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder